Jak to zrobimy

Zbudujesz własny system LFS używając wcześniej zainstalowanej dystrybucji (takiej jak Debian, Mandrake, Red Hat, czy SuSE). Tego gotowego systemu Linux (hosta, czyli gospodarza) użyjesz jako punktu wyjścia, ponieważ będą potrzebne takie programy, jak kompilator, linker i jakaś powłoka, żeby zbudować ten nowy system. Normalnie wszystkie te niezbędne narzędzia są dostępne, jeśli wybrałaś "development" (rozwijanie) jako jedną z opcji podczas instalacji swojej dystrybucji.

W Rozdziale 3 najpierw utworzysz własną (native) partycję systemu LFS i system plików, miejsce gdzie twój nowy system zostanie skompilowany i umieszczony. Dalej, w Rozdziale 4 ściągasz wszystkie pakiety i łaty potrzebne do zbudowania systemu LFS i umieszczasz je w nowym systemie plików.

Rozdział 5 omawia instalację wielu pakietów, które utworzą podstawowy zestaw developerski (czyli zestaw narzędzi) potrzebny do budowy właściwego systemu w Rozdziale 6. Niektóre z tych pakietów są potrzebne do rozwiązania (circular) zapętlonych zależności -- na przykład do skompilowania kompilatora potrzebny jest kompilator.

Pierwszą rzeczą do zrobienia w Rozdziale 5 jest zbudowanie zestawu narzędziowego pierwszego przebiegu, złożonego z Binutils i GCC. Programy z tych pakietów zostaną zlinkowane statycznie, aby dało się je stosować niezależnie od systemu wyjściowego. Drugą rzeczą jest budowa Glibc -- czyli biblioteki C. Glibc zostanie skompilowana przy użyciu programów, które właśnie zbudowaliśmy w pierwszym przebiegu. Trzecią rzeczą jest budowa narzędzi w drugim przebiegu. Tym razem zestaw narzędzi zostanie zlinkowany dynamicznie w przeciwieństwie do Glibc. Pozostałe pakiety z Rozdziału 5 buduje się przy użyciu narzędzi drugiego przebiegu i linkuje dynamicznie w przeciwieństwie do niedawno zrobionego, niezależnego od hosta Glibc. Po wykonaniu powyższego proces instalacji LFS nie będzie już zależał od dystrybucji wyściowej, z wyjątkiem działającego jeszcze jądra (kernela).

Możesz pomyśleć, że "wygląda to na mnóstwo pracy, tylko po to, by odczepić się od dotychczasowej dystrybucji". Otóż pełne objaśnienie techniczne znajduje się na początku Rozdziału 5, włącznie z uwagami na temat różnic między programami linkowanymi statycznie i dynamicznie .

W Rozdziale 6 zostanie zbudowany twój prawdziwy system LFS. Użyjesz programu chroot (change root -- zmień katalog główny) by wejść do wirtualnego środowiska i uruchomić nową powłokę, której katalogiem głównym będzie partycja LFS. To tak, jakbyś zresetowała (rebootowała) komputer i poleciła jądru (kernelowi) systemu zamontować partycję LFS jako główną (the root partition). Używasz rozkazu chroot zamiast klawisza reset, bo stworzenie bootowalnego systemu wymaga dodatkowej pracy, która nie jest jeszcze niezbędna w tym momencie. Jednak główną zaletą tej czynności (chroot) jest, że pozwala ci ona  nadal używać wyjściowego (macierzystego) systemu podczas budowania LFS. Czekając na zakończenie kompilacji możesz po prostu przełączyć się na inną VC (Virtual Console -- konsolę wirtualną) lub tryb graficzny (do X-ów) i nadal używać komputera do zwykłej pracy.

Na zakończenie instalacji ustawia się skrypty startowe w Rozdziale 7, jądro i bootloader są ustawiane w Rozdziale 8, a Rozdział 9 zawiera kilka wskazówek, które ci pomogą gdy skończysz tą książkę. Wówczas będziesz w końcu gotowa do resetu komputera, aby używać nowego systemu LFS.

Oto przebieg instalacji w pigułce. Dokładne informacje o wykonywanych czynnościach są omawiane w rozdziałach i opisach pakietów, gdy będziesz przez nie przechodzić. Jeśli coś nie jest jeszcze dla Ciebie całkiem jasne, nie przejmuj się, wkrótce wszystko się poukłada.

Proszę przeczytać Rozdział 2 uważnie, ponieważ opisuje on kilka ważnych rzeczy, jakich musisz wystrzegać się, zanim przejdziesz do Rozdziału 5 i dalej.