Zakończenie

Dobra robota! Skończyłaś instalowanie swojego systemu LFS. Może trochę długo to trwało, ale mamy nadzieję, że warto było. Życzymy ci wiele radości przy twoim nowiuteńkim, błyszczącym, dopasowanym systemie Linux.

Teraz jest dobry moment, by rozebrać binaria twojego systemu LFS z symboli debugowania.  Jeśli nie jesteś programistką i nie zamierzasz debugować swoich programów, to cię ucieszy możliwość odzyskania kilkudziesięciu megabajtów dzięki usunięciu symboli debugowania. Ta czynność nie pociąga żadnych trudności, oprócz tej, że nie będziesz już mogła całkiem sprawnie debugować swojego oprogramowania, co nie wchodzi w grę, gdy nie wiesz, jak to się robi.

Zastrzeżenie: 98% ludzi wykonujących u siebie poniższe komendy nie doświadcza żadnych problemów. Ale zanim to zrobisz, zrób kopię swojego systemu. Jest niewielka szansa, że odniosą odwrotny skutek, i sprawi, że twój system stanie się nie do użycia (głównie likwidując moduły jądra oraz dynamiczne i dzielone biblioteki). Częściej jest to powodowane przez niedokładne wpisywanie, niż przez jakiś problem w działaniu komendy.

Jak już powiedziano, opcja --strip-debug użyta do rozbierania jest w normalnych warunkach  zupełnie nieszkodliwa. Nie usuwa nic potrzebnego do działania. Również całkiem bezpiecznie można używać --strip-all na zwykłych programach (nie używaj tego na bibliotekach - zostaną zniszczone), ale nie jest to tak samo bezpieczne, a uzyskasz nie tak znów dużo miejsca. Jednak jeśli krucho u ciebie z miejscem na dysku, to każdy bit się liczy, więc decyduj sama. Skorzystaj ze strony manuala dla strip, znajdziesz tam inne opcje, których możesz użyć. Ogólną zasadą jest niewykonywanie strip na bibliotekach (inaczej, niż --strip-debug), żeby się nie narażać.

Jeśli zamierzasz kontynuować i wykonać "strip", to szczególnie starannie upewnij się, że nie masz uruchomionych binariów, które będą rozbierane, włączając w to aktywną powłokę bash. Dlatego trzeba wyjść ze środowiska chroot i ponownie do niego wejść za pomocą zmodyfikowanej komendy chroot:

logout
chroot $LFS /tools/bin/env -i \
HOME=/root TERM=$TERM PS1='\u:\w\$ ' \
PATH=/bin:/usr/bin:/sbin:/usr/sbin \
/tools/bin/bash --login

Teraz uruchom następującą komendę:

/tools/bin/find /{,usr/,usr/local/}{bin,sbin,lib} -type f \
-exec /tools/bin/strip --strip-debug '{}' ';'

Dostaniesz sporo komunikatów o nierozpoznanych formatach plików. Większość z nich dotyczy skryptów, nie binariów. Te ostrzeżenia można bezpiecznie zignorować.

Nieźle byłoby utworzyć plik /etc/lfs-release. Z tym plikiem będzie ci (i nam, jeśli poprosisz nas o pomoc) całkiem łatwo dowiedzieć się, którą wersję LFS masz zainstalowaną w swoim systemie. Utwórz ten plik wykonując:

echo 5.0 > /etc/lfs-release